نام فارسي : فريزيا   
نام علمي : Freesia spp
نام انگليسي : Corm
خانواده : Iridaceae


مشخصات گياهي :
فريزيا گياهي است علفي، پيازي و بومي افريقاي جنوبي كه در گلكاري از نظر توليد گل بريده اهميت بسياري دارد. ارتفاع گياه 30 تا 60 سانتيمتر و طول ساقه گل دهنده به 15 تا 32 سانتيمتر مي‌رسد. گلهاي آن معطر، قيفي شكل، به طول 5ـ 2 سانتيمتر در رأس ساقه مجتمع هستند و به رنگهاي بسيار متنوع و زنده مانند: زرد، قرمز، آبي و بنفش، صورتي و غيره مي‌باشند. برگهاي فريزيا راست و شمشيري و سبز رنگ است. پياز اين گياه توپر به شكل گلابي و به صورت ساقه زيرزميني است.
زمان گلدهي :
اغلب فريزياها در زمستان يا اوائل بهار گل مي‌دهند. با استفاده از ارقام متنوع و روشهاي مختلف كشت (كشت معمولي ـ تابستانه ـ ديررس ـ زودرس) مي‌توان تمام سال گل به بازار عرضه نمود.
نيازها :
اين گياه در شرايط آفتابي يا كمي سايه رشد مي‌كند خاك مناسب براي كشت آن بايد داراي زهكشي خوب باشد مي‌توان از مخلوط خاك برگ و تورب و ماسه و كود كاملاً پوسيده استفاده كرد. لازم است آبياري در فصل گلدهي به طور مرتب انجام گيرد و خاك مرطوب باشد و چنانچه در گلخانه كاشته شده‌اند هواي آن به‌طور مرتب تهويه شود. موقعي كه شاخ و برگ گياهان پژمرده و خشك شدند آبياري قطع مي‌گردد.

كاشت و ازدياد :
كاشت بذر در بهار يا پاييز ـ چون پوسته بيروني بذور اين گياهان نسبتاً سخت است بايستي قبل از كاشت به مدت 24 ساعت آنها را در آب خيس نمود. بذور را بطور خطي در گلخانه مي‌كارند، فاصله خطوط از هم 15 ـ 12 سانتيمتر، عمق كاشت 5ـ 4 ميلي متر و فاصله بذور 5/2 سانتيمتر مي‌باشد و روي آنها را با تورب الك شده مي‌پوشانند. حرارت گلخانه 20ـ 10 درجه سانتيگراد مي‌باشد و در موقعي كه برگها به‌طول 6ـ5 سانتيمتر رسيدند حرارت گلخانه را پايين مي‌آورند هواي گلخانه نيز بايد مرتب عوض شود. بذور را مي‌توان در جعبه كاشته و سپس نشاء كرد.
كاشت پيازچه :
پيازچه ها در اطراف پياز مادري به‌وجود مي‌آيند آنها را جدا كرده در محل خشكي تا استفاده در فصل جديد انبار مي‌كنند. پيازها را به فاصله 10 ـ 5 سانتيمتر و به عمق 5 سانتيمتر مي‌كارند. چهار روش براي پرورش اين گياهان مي توان به‌كار برد.
1ـ كشت معمولي ـ پيازها را در پاييز در گلخانه سرد مي كارند. بايد مواظب بود كه زمستان يخ نزنند وحرارت از 13 درجه‌سانتگراد بالاتر نرود بدين طريق گلها در اسفند ماه ظاهر مي‌شوند.
2ـ كشت تابستانه ـ پيازها را در ارديبهشت ماه در هواي آزاد مي‌كارند. گلها از تير تا شهريور ماه ظاهر مي‌شوند.
3ـ كشت ديررس ـ پيازها را بين ماههاي مهر تا فروردين در گلخانه سرد مي كارند و در ارديبهشت و خردادماه گلها ظاهر مي‌شوند.
4ـ كشت زودرس ـ پيازها را بين ماههاي ارديبهشت و اواخر مرداد مي‌كارند و در شهريور ماه چنانچه لازم باشد روي كرتها شاسي قرار مي‌دهند گلها از مهر تا آذر ماه ظاهر خواهند شد. فاصله بين از بين رفتن گلها و خارج كردن پيازها از زمين در حدود 6ـ 5 هفته مي باشد.
معرفي گونه ها و واريته‌ها :
حدود 20 گونه از اين گياه پيازي به خاطر رنگ آميزي و عطر گلهاي آن پرورش داده مي‌شود.
امروزه بيشتر فريزياها از دورگ گيريهاي پي در پي بين گونه‌ بدست آمده‌اند. از گونه‌هاي مهم مي‌توان به موارد زير اشاره نمود.

 F. alba syn . F. lactea, F.tefracta- در اواخر زمستان و بهار گلدهي دارد. طول ساقه گل‌دهنده 30 ـ 20 سانتي متر است و گلهاي سفيد رنگ آن 8ـ 5 سانتي‌متر طول دارند.

  F. armstrongii   -  طول شاخه گل دهنده 30 سانتيمتر و گلهاي صورتي رنگ آن 5/3 ـ 3 سانتي‌متر با پايه‌هاي زردرنگ مي‌باشد.

F. 'Everett' -پيازها در زمستان و بهار گل دارند و گلهاي قرمز مايل به صورتي رنگ آن 5/2 ـ 5/1 سانتيمتر طول دارند.
 
F. Rijnveld’s yellow  -  اين گونه مشابه F. armstrongii بوده ولي گلهاي آن درشت تر و زرد رنگ هستند.
F. 'white Swan' - گلهاي بسيار معطر سفيد با دهانه كرم رنگ دارد.
F. 'yellow River' - گلهاي معطر آن به رنگ زرد روشن و بطول 5/2 ـ 5/1 سانتميتر است.

F. occidentalis  - F. fergusoniae  - F. × kewensis syn. F.× hibrida --اين گونه داراي واريته هاي زير مي‌باشد :
 
داراي گلهاي ارغواني روشن با وسط سفيد  'Apolheose'
داراي گلهاي زرد  'Aurora'
داراي گلهاي سفيد  'Ballerina'
داراي گلهاي آبي و ياسي  'Celeste'
داراي گلهاي زرد روشن 'Buttercup'
 'Elder' s Giant white'
داراي گلهاي زرد كرمي  'Fantasy'
داراي گلهاي قرمز  'Madame Curie'
داراي گلهاي ارغواني  'Romany'
داراي گلهاي صورتي  'Rose Marie'
داراي گلهاي زرد  'Souvenir'

كاربرد :
فريزياها داراي چنان بوي نافذ و تندي هستند كه حتي چند گلدان و يا شاخه بريده از گل آنها مي‌تواند فضاي يك اطاق را كاملاً خوشبو نمايد. اين گياهان را مي‌توان به عنوان گياه خانگي نيز كشت نمود در اين صورت بايستي محل كشت ناحيه خنك و آفتابي باشد و ضمناً قبل از يخبندان گياهان حتماً به داخل آپارتمان منتقل گردند. كاشت فريزيا اغلب به‌صورت توده‌اي در گلخانه يا هواي آزاد صورت مي گيرد كه جهت توليد گل بريده پرورش داده مي شود.



تاريخ : چهارشنبه 1386/09/28 | 22:18 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |

شمعداني معمولي: Geranium hortorum : 

شمعداني معمولي: Geranium hortorum
Geraminaceae: تيره
شمعداني انواع مختلٿي دارد و از گلهايي است كه سابقه كشت آن در ايران بسيار طولاني است و هر كجا كه آب و هوا اجازه كشت آنرا ميداد كاشته مي شد . شمعداني گياهي دائمي و مقاوم نسبت به سرما و سايه است. شمعداني معمولي از همه معروٿتر و بسيار پرگل و زيبايي مي ‌باشد. برگهاي آن سبز با حاشيه كرم و رنگين مي‌باشد. در زمستان كه تابش آٿتاب ضعيٿ است گل نمي دهند و در تابستان بهتر است درسايه نگهداري شوند.



تاريخ : چهارشنبه 1386/09/28 | 18:38 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
 ميخك:Dianthus cayophyllus  
Caryopyllaceae: تيره
گياهي است بسيار قديمي با سابقه طولاني كاشت كه به خاطر گلهايش در سراسر جهان معروف است. هم به صورت شاخه بريده و هم در باغچه ها قابل كاشت است گل آن در رنگهاي بسيار متنوع و بسيار پرپر است. انواع وحشي آن نيز در كوهستانهاي ايران‌، بيشتر در محلهاي سنگي مي‌رويد. برگهاي آن متقابل‌، ساده‌، باريك است و جام گل آن داراي 5 گلبرگ دندانه دار است كه از دو قسمت پهنك (قسمت پهن گلبرگ )و ناخنك ( قمست باريك گلبرگ )تشكيل شده است.
تكثير ميخك غالباً از طريق رويشي و توسط قلمه گيري از شاخه هاي سبزآن صورت مي گيرد.



تاريخ : چهارشنبه 1386/09/28 | 18:35 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
گل نیلوفر 


 نيلوفر:Ipomoea ticolor
گياهي يكساله با گلهاي آبي رنگ است. به صورت خودرو هم رشدونمو مي‌‌كند . رشد آن بسيار زياد و ظرٿ يكماه به ارتٿاع 3 متر مي‌رسد در تابستان گل مي‌دهد. بالاروند و مناسب پرچين‌‌ها و چٿته‌‌ها) به غلط به آن آلاچيق مي‌گويند( دانش دوست يعقوب‌، باغ ايراني) مي‌‌باشد .



تاريخ : چهارشنبه 1386/09/28 | 17:31 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
كوكب كوهي :Rudbeckia fulgida  
Compositeae : تيره
يك گياه دائمي با گلها زرد است كه در وسط به رنگ تيره و سياه مي گرايد. گلهاي كوكب كوهي با ساقه هاي بلند جلب توجه مي‌كند. در آغاز بهار از طريق تقسيم بوته تكثير مي‌‌شود.

 



تاريخ : چهارشنبه 1386/09/28 | 17:30 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
 

 گل نرگس 

گیاه نرگس از خانواده نرگسیان (Amaryllidaceae ) و تیره Narcissus می باشد» نرگس گیاهی دائمی و پیازدار می باشد . پیازهای آن درشت و دارای ورقه های فلسی یا مطبق است . به عبارت دیگر پیاز آن می تواند چندین سال متوالی گل دهد و گل آن همه ساله درشت تر گردد. گلهای نرگس به رنگ سفید ، زرد ، نارنجی ، کم پر و پُر پر هستند . برگهای این گیاه از بن ریشه بصورت صاف یا شیاردار بیرون می آیند و در طول ساقه قرار میگیرند.نرگس‌ها به اندازه‌های مختلف یافت می‌شوند از گلهای 5 اینچی روی ساقه‌‌های 2 فوتی گرفته تا گلهای 5/0 اینچی روی ساقه 2 اینچی.
نرگس‌ها شاید آسانترین و مطمئن‌ترین پرورش از میان خانواده تمام گلها هستند و برای افراد مبتدی در باغبانی ایده‌ آل است. پیاز و برگها حاوی کریستالهای سمی هستند که فقط حشرات اصلی می‌توانند بدون آسیب رساندن به آن از آن مصرف کنند هر چند ممکن است جانوران آنها را از زیر خاک بیرون بیاورند.
تکثیر نرگس‌ها
نرگس‌‌ها به دو روش تکثیر می‌شوند. 1- روش تکثیر غیر جنسی (تقسیم پیاز) که دقیقاً نتیجه‌اش گلی است مانند گل پیاز اصلی. 2- روش تکثیر جنسی (دانه) که نتیجه‌اش گلهایی خواهد بود جدید و متفاوت. دانه‌ها در بخش تخمدان ایجاد می‌شوند این بخش متورم در پشت گلبرگهاست. پس از شکوفه کردن بخش تخمدان متورم می‌شود اما خالی از دانه است. گهگاه باد یا حشرات با آوردن گرده‌های جدید از گلهای دیگر می‌توانند باعث گرده افشانی گل در طول مدت گلدهی آن شوند. وقتی این اتفاق روی داد در تخمدان یک یا تعداد کمی دانه ایجاد می‌شود. نرگس‌های دورگه بوسیله گرده افشانی گل‌ها با تماس دادن و مالیدن دانه گرده از یک گل به کلاله گل دیگر بوجود می‌‌آیند در نتیجه تخمدان می‌تواند تا 25 دانه را در خود ایجاد کند. که هر کدام از آنها یک گیاه کامل را بوجود خواهد آورد. اما برای گلدهی گیاهی که از دانه پرورش می‌یابد باید تا 5 سال صبر کرد.
گلدار بودن نرگس از شش هفته تا شش ماه طول می‌کشد که این بستگی به جایی که شما زندگی می‌کنید و همچنین نوع گونه‌ای که پرورش می‌دهید دارد. بعد از گلدهی اجازه دهید تا گیاه نرگس پیازش را برای سال بعد بازسازی کند. برگها تا آن هنگام سبز هستند. هنگامی که برگها زرد شدند شما می‌توانید آنها را قطع کنید اما تا قبل از آن خیر.
رده بندی انواع نرگس
رده بندی یک گونه کشت شده (قابل کشت) نرگس بر پایه توصیف و سنجش یا از یک رده بندی ارائه شده توسط فردی که گونه‌ها را به ثبت می‌رساند، پایه‌ گذاری شده است.
کد رنگ های استفاده شده برای توصیف رنگ نرگس‌ها به قرار زیر است:
W- سفید (سفید گونه) G- سبز Y- زرد P – صورتی O- نارنجی R- قرمز
در توصیف گل نرگس هر نرگس را به دو بخش تقسیم می‌کنیم
گلبرگ‌ ها
تاج گل
تاج گل و گلبرگ با استفاده از حروف کد رنگ که مناسب هستند توصیف می‌شوند. نحوه نوشتاری مورد استفاده برای توصیف رده بندی نرگس به شرح زیر است.
1- تقسیم بندی بر اساس شکل ظاهری که از 1 تا 13 شماره گذاری می‌‌شود. 2- حرف یا حروف کد رنگ باید به درستی برگهای گلبرگ را توصیف کند و پس از آن خط تیره قرار می‌دهیم. 3- حرف یا حروف کد رنگ باید به درستی بخش تاج گل را توصیف کند.
برای مثال نرگس « زمزمۀ فرشته » از یک نوع 5 –زرد – زرد است. و به صورت زیر نمایش می‌دهند: ( 5-Y-Y)
- در نوع چهارم از تقسیم بندی کلی نرگس‌های دوتایی حروف کد رنگ به توصیف دقیق مخلوط گلبرگ‌ها و شبه گلبرگها که با نظم خاصی قرار گرفته‌اند می‌پردازد. - اگر گلبرگ و تاج گل دارای یک رنگ واحد باشد از یک کد رنگ برای رده بندی آن استفاده می‌‌شود. چه نرگس‌های وحشی و چه نرگس‌‌هایی که قابل کشت و پرورش هستند اگر دارای نامهایی با مشخصات بالا باشند به صورت طبیعی در یکی از تقسیم بندی‌های 1 تا 12 قرار می‌گیرند قسمت سیزدهم مختص نرگس‌ هایی است که دارای اصطلاحات علمی گیاه شناسی هستند.
تقسیمات سیزده گانه نرگس از روی شکل ظاهری نرگس
نوع اول- شیپوری: یک گل روی ساقه، تاجی به شکل شیپور که حدوداً به اندازه گلبرگ‌ها و گاهی بلندتر از گلبرگهاست.
نوع دوم- تاج بلند: یک گل روی ساقه که اندازه تاج آن بین تا یک گلبرگ کامل است.
نوع سوم- تاج کوتاه: یک گل روی ساقه و اندازه تاج آن کمتر از بلندی گلبرگ‌هاست.
نوع چهارم- دوگانه: نرگس‌هایی که دارای گلبرگ‌ها و یا تاج خوشه‌ای هستند. و روی یک ساقه می‌تواند یک یا بیش از یک گل داشته باشد.
نوع پنجم- سه پرچمی: معمولاً بیش از یک گل روی ساقه دارند سرگل افتاده و بخش گلبرگها عموماً به صورت تاب خورده و برگشته و دارای بافتی ابریشمی است. گلهای این نوع نرگس مانند زنگ‌های آویزان است.
نوع ششم- سیکلامینوس: یک گل روی ساقه گلبرگ ها به طور مشخصی برگشته هستند و تاج آن کشیده و باریک است (مثل این می‌ماند که گلبرگها بوسیله باد خم شده‌اند)
نوع هفتم- جانکوئیلا: دارای گلهای کوچک و گلبرگهای پهن است . عموماً چندین گل روی ساقه است. و گلها بسیار معطر هستند ساقه دارای مقطع عرضی گرد و بخش‌های ساقه و برگ آن نازک شبیه به نی است.
نوع هشتم- تا زِ تا: عموماً دارای 3 الی 20 گل روی یک شاخه قوی است. گلها عموماً خوشبو و دارای تاج بسیار کوتاهی هستند. گلبرگ ها گرد و تا حدی مضرس هستند.
نوع نهم- شاعرانه: عموماً یک گل روی ساقه دارد گلبرگهای سفید رنگ که در بعضی موارد با رنگ تاج در محل اتصال رنگین شده با تاج کوچک صافی که دارای بله‌های قرمز رنگ است. این گل معطر است.
نوع دهم- بالبوکدیم دورگه: گلهایی کوچک شبیه « دامن دورچین » دارد.
نوع یازدهم- تاج مضرس (شکاف دار) : لبه‌های تاج آن دارای شکاف عمیق است (معمولاً شکافها به اندازه طول تاج هستند)
نوع دوازدهم- نرگس‌های متفرقه: نرگس‌هایی که در رده‌بندی‌های ذکر شده بناشده. و عموماً جزء نرگسهای دو رگه هستند.
نوع سیزدهم- انواع گونه‌های وحشی و دورگه
مراقبت از نرگسها
نکاتی برای موفقیت در پرورش نرگس
ماههای مرداد و شهریور بهترین زمان برای کشت نرگس در انگلیس هستند تا ریشه‌ها قبل از شروع زمستان قابلیت رشد را پیدا کنند اگر چه پیازها باید تا ماه مهر کشت شوند ولی تا آبان ماه قابل کشت هستند.
برای کشت، آنها را بطور مجزا با فاصله‌های cm 15 در یک خاک با زهکشی خوب و مناسب کشت کنید به طوری که حدود cm 10 خاک روی پیازها باشد. یک مقدار کود معمولی را با خاک مخلوط کنید و در زیر محل کاشت بریزید و اگر خاک رسی و سنگین است مقداری شن با آن مخلوط کنید تا به زهکشی خاک کمک کند. پیازها را در زمینی که از آب اشباع است نکارید.
نرگس‌ها برای گلدهی سال بعد خود نیاز به انرژی سرازیر شده از ساقه و برگ به پیازها دارند. به همین دلیل برگها را از محل طوقه قطع نکنید چون این کار باعث می‌شود آنها ضعیف شوند. هنگامی که 6 هفته سپری شد بعد از گلدهی می‌توانید برگها را قطع کنید چون تأثیری بر گلدهی سال بعد ندارد.
بعد از پژمرده شدن گلها آنها را از بخش زیرین و پشت تخمدان قطع کنید.
هر پیازی را که در ساقه و برگ آن نشانی از بیماری است خارج کرده و آن را بسوزانید.
پس از گلدهی گیاه را هفته‌ای یک بار آبیاری و بوسیله کودهای غنی از تپاس تغذیه کنید تا هنگامی که برگها زرد شوند.
تعداد زیادی از نرگس‌ها، خیلی خوب به طور طبیعی سبز شده و نیاز به جابجایی ندارند. اگر شما باغ کوچکی دارید و دسته‌های نرگس خیلی زیاد و بزرگ شده‌اند می‌توانید آنها را خارج کرده و تقسیم کنید.
پیازهای خارج شده را در مکانی خنک تاریک و با تهویه مناسب تا زمان کشت بعدی ذخیره کنید.
هم قبل از انبار کردن هم قبل از کشت دوباره، تمام پیازهایی را که هنگام لمس کردن حس می‌‌کنید نرم هستند یا حالت اسفنجی پیدا کرده‌اند را جدا کرده و بسوزانید.
پیازهای کشت شده در گلدان (برای 16 الی 20 هفته) باید حداقل در عمق 5 تا 10 سانتی متری کاشته شوند. که این بستگی به شرایط آب و هوایی منطقه دارد.
بهترین گونه‌ها برای پرورش بستگی به مکانی دارد که می‌خواهید کشت کنید. اگر محیط بزرگی از زمین سبز دارید که می‌خواهید در آنجا نرگس‌ها را کشت کنید نوع « نرگس نما » بهترین نتیجه را دارد. گونه‌های مختلف را در یک بخش با هم مخلوط نکنید که این یک نتیجه کشت خوب نیست.
برای حاشیه و کناره‌های کوچک باغهای سنگی بهتر است از انواع کوچک‌تر برای پرورش مانند « دو به دو » یا « پرتاب شعله » استفاده شود.
در طول زمان پرورش، حداقل دوبار بوسیله قارچ کش شاخ و برگ نرگس‌ها را سمپاشی کنید.

تعداد گونه‌های نرگس
گیاه شناسان در این مورد اختلاف نظر دارند اما حداقل 25 گونه وجود دارد که بعضی از آنها با تنوع بسیار زیاد هستند و دارای چندین دورگه طبیعی هستند با توجه به این گونه‌ها لیست بانک اطلاعاتی فعلی نرگس نمایانگر بیش از 13000 دورگه است که در بین تقسیمات رده بندی شده دوازده گانه قرار می‌گیرند.
پرورش نرگس در گلدان
بهتر است شما از گلدانهای دو گالنی به عنوان اندازۀ استاندارد نرگس ها و از گلدانهای یک گالنی برای نرگس های مینیاتوری و پیازهای کوچک استفاده کنید. بهتر است گلدانها را با کلراکس ضدعفونی کرده و اجازه دهید خاکشان به خوبی زهکشی شود. ترکیب خاکی که من استفاده کردم عبارتست است از یک بخش پرلیت و سه بخش خاک استرلیزه. در انتهای گلدان بر روی یک لایۀ نازک خاک یک مشت از کود 0-10-10 بریزید. اجازه ندهید پیاز های نرگس با کود تماس داشته باشند. و سعی کنید پیاز در 3/1 فوقانی قرار گیرد. اگر پیاز را نزدیک سطح خاک بکارید ریشه ها پیاز را به سمت بیرون از خاک هل می دهند. فقط پیاز های متوسط را در گلدانهای یک گالنی بکارید. براساس اندازۀ پیاز ها می توانید سه الی چهار پیاز را در یک گلدان بکارید. اگر ملاحظه کردید که مقداری از یک پیاز به خارج از خاک آمده است خاک را به آرامی و با دقت کنار زده و پیاز ها را در سطوح پایین تری از خاک بکارید. برای نمایش پیاز ها ترجیح دادم که آنها با هم در تماس نباشند. روشی که اتخاذ کردم ای بود که پیاز ها را حداقل به اندازه ی قطر یک پیاز از هم دور قرار دهم و با فاصلۀ برابر از لبه های گلدان. بعد از اول نوامبر گلدان را آبیاری سنگین نمایید و اجازه دهید پیت ماس سطح خاک کاملا از آب اشباع شود. برای هفتۀ اول هر روز آبیاری کنید. اگر ملاحظه کردید که خاک فوقانی گلدان در حال خشک شدن است به آن آب اضافی دهید. اگر خاک شما قلیایی است از آنجایی که نرگس محیط اسیدی را ترجیح می دهد برای حفظ اسیدیتۀ خاک برای گلدانهای یک گالنی یک قاشق چای خوری Iron rite و دو قاشق برای گلدانهای دو گالنی اضافه کنید. بعد از شکوفه زدن یک مشت کود 5-10-10 به گلدان اضافه کنید. این امر با اضافه کردن کمی پتاسیم کمک می کنند که گیاه برای گلدهی سال بعد پیاز خود را بازسازی کند نرگس نیاز به یک دورۀ تابستانۀ گرمایی دارد. پیاز های نرگس در گلدانها و مخازن عمیق که به ریشه ها اجازۀ رشد می دهند بیشتر رشد می کنند. می توانید پیاز را برای 2-3 سال در داخل گلدان نگهداری کنید. می توانید پیاز ها را در آورده تمییز نمایید و در یک کیسۀ کاغذی یا نایلونی ریخته برچسب زده و در یک جای خشگ و خنک تا پاییز نگه داری کنید.



تاريخ : چهارشنبه 1386/09/28 | 17:17 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
تحقیقات نشان می دهد که رنگ قرمز در فصل پاییز ، ناشی از وجود همان ماده ای است که توت فرنگی ، سیب و آلو را قرمز می کند . با آغاز فصل پاییز ، دمای هوا کم و روزها کوتاه می شود . همین امر سبب متوقف شدن ساخت « کلروفیل » در گیاهان می شود ، چرا که این ماده به سرما حساس است و زود از بین می رود . رنگ قرمز برگ درختان در اثر ماده ای به نام « انتوسیانینس » است که تنها در فصل پاییز تولید می شود . به سبب پیدایش رنگ قرمز در توت فرنگی ، سیب سرخ و آلو نیز هست ، در واقع مانند یک ضد آفتاب ، برگ ها را در برابر پرتوهای مضر خورشید محافظت می کند و همچنین با خواصی مشابه ضد یخ ، سلول های برگ ها را در برابر یخ زدگی ایمن می نماید .
اما سوالی که برای محققان وجود دارد این است که چرا گیاهان در زمانی که باید خود را برای از دست دادن برگهایشان آماده کنند ، انرژی مضاعفی را صرف تولید ماده رنگ « انتوسیانینس » می کنند به گفته یک گیاه شناس ، احتمالا" گیاهان تلاش می کنند که با تولید این ماده قرمز رنگ ، برگ های خود را اندکی بیشتر حفظ کنند و قبل از برگریزان کامل ، برخی مواد مورد نیاز خود را با همین برگ ها به دست بیاورند و از این مواد برای رویش جدید در فصل بهار استفاده کنند .


تاريخ : چهارشنبه 1386/09/28 | 9:6 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
   گیاهان گوشتخوار   

اما چرا یک گیاه حشره می خورد؟ مگر نه اینکه گیاهان مواد غذایی را از خاک دریافت می کنند؟ پاسخ این است که گیاهان حشره خوار در زمینهایی مانند مردابها یا لجنزارها رشد می کنند که خاک آن از نظر مواد مغذی بسیار فقیر است. این گیاهان برای دریافت نیتروژن و مواد مغذی دیگر، به شکار حشرات و استفاده از مواد موجود در آنها پرداخته و برای این منظور تکامل یافته اند.

 بسیاری از افراد هنگام صحبت از گیاه حشره خوار به یاد ونوس مگس خوار (Venus flytrap) می افتند. این گیاه در مردابها می روید و از جمله گیاهانی است که می توان در گلخانه نیز پرورش داد. تله این گیاه از دو برگ تشکیل شده که مانند کفه های صدف باز و بسته می شوند. به محض اینکه حشره ای محرکهای درخشان این برگها را لمس کند، تله بسته می شود و تا زمان هضم حشره، بسته باقی می ماند. در اینجا به معرفی چهار نوع دیگر از مشهورترین انواع گیاهان حشره خوار می پردازم:

 

 گیاه کوزه ای:

                                   گیاه کوزه ای

گیاه کوزه ای (pitcher-plant) دارای گونه های بسیار متنوع و از بزرگترین انواع گیاهان حشره خوار محسوب می شود. و ارتفاع بعضی از گونه های آن گاهی به ۶۰ سانتیمتر می رسد. این گیاه بیشتر در مردابها و لجنزارها می روید و هر گیاه دارای یک ساقه بلند و صاف و یک گل بزرگ با گلبرگهای سرخ و مادگی چتر مانند است که در تابستان می شکفد.

 کوزه های این گیاه، در واقع برگهای آن هستند که دورتا دور این ساقه و نزدیک به زمین قرار دارند. این برگها لوله ای و به شکل کوزه ای دهان گشاد هستند. هر گیاه در اواسط بهار ۵ یا ۶ برگ جدید می دهد که هر ۱۵ روز یکی از آنها باز می شود. در پایان تابستان تمام برگها رشد کرده و کامل می شوند و در طول زمستان و حتی تا تابستان بعدی، باقی می مانند.

 این برگها آب را در خود نگه می دارند. شهد گیاه در اطراف کلاهک و دهانه کوزه ترشح می شود و حشرات را به سوی خود جلب می کند، حشره با رسیدن بر روی برگ به درون کوزه حرکت می کند، تارهای مو مانند که به سمت پایین متمایل هستند و سطح لغزنده کوزه، حشره را به پایین هدایت می کند و این شکار نگون بخت که نمی تواند از کوزه خارج شود، در آب موجود آن غرق می شود.

 برگ کوزه ای منزلگاه موجودات بسیار ریز مانند تک یاخته ها، کرمهای بسیار کوچک و سخت پوستان ذره بینی آبزی است. لارو سه نوع حشره هم در این کوزه ها زندگی می کنند که همه اینها همزیستان گیاه هستند و همراه با باکتریها، کار هضم حشره شکار شده را بر عهده دارند. در اوایل تابستان، حشرات بالغ از برگهای کهنه خارج شده و در برگهای تازه تخم گذاری می کنند. برگ کهنه که هضم کننده هایش را از دست داده، می میرد و برگهای تازه جایگزین آن می شوند.

 

۲ دروزرا (Drosera) یا شبنم خورشید :(sundew)

                              دروزرا

این گیاه در بسترهای خزه خشک شده می روید. دروزرا از بالا شبیه یک قطره درشت سرخرنگ و براق به عرض ۵ تا ۱۰ سانتیمتر است. برگهای گرد و پهن آن که هر یک بر روی ساقه ای جداگانه قرار گرفته، سرخ و کرک دار هستند و قسمت پایین آنها و ساقه سبز رنگ است. گل این گیاه سفید رنگ است و بر روی ساقه ۱۰ سانتیمتری که از میان رستنگاه ساقه های برگها خارج می شود، می شکفد.

 این گیاه نیز برای شکار حشرات از برگهای خود استفاده می کند. تارهای متعدد سوزنی شکل بر روی برگ وجود دارند که نوک هر یک از آنها یک قطره ماده چسبناک وجود دارد که شبیه قطره شبنم یا شهدی شیرین به نظر می رسد. این قطره ها، حشراتی چون پشه، مگس و انواع حشرات دوبال را به سوی خود جذب می کند. فرود حشره بر روی یک قطره، موجب چسبیدن او بر آن شده و حشره با تقلا برای آزاد شدن، بیش از پیش خود را به دام می اندازد.

 پس از اینکه حشره تسلیم شد، تارها به ترشح شیره ای پر از آنزیم می پردازند که حشره را هضم و جذب می کند. گاهی تمام برگ به آهستگی به دور شکار می پیچد و کار هضم حدود ۲ روز طول می کشد. سپس برگ گشوده شده و باقیمانده حشره همراه با باد از برگ جدا می شود.

 

 باترورت (Butterwort) یا گیاه کره ای:

                              باترورت

باترورت یکی از نامتعارف ترین گیاهان حشره خوار است. این گیاه بر روی شکاف سنگها و صخره ها می روید. باترورت گلهایی ظریف و زیبا - معمولا به رنگ بنفش و آبی- دارد که در ماههای آخر بهار می شکفند. باترورت نام خود را به خاطر برگهایی که به نظر چرب و "کره ای" شده اند به دست آورده است. برگهای این گیاه به صورت مجموعه ۳ تا ۶ تایی و در گونه هایی بسیار بیشتر- بر سطح زمین می روید. با بررسی دقیق متوجه خواهید شد که برگها دارای دو نوع غده ترشحی هستند. غدد برآمده ای که کار ترشح ماده چسبناک و کره ای را بر عهده دارند و غدد کوتاهی که مواد هضم و جذب کننده را ترشح می کنند.

این دو غده بویی ایجاد می کنند که مگها، شته ها و شش پایان را به تله چسبناک جذب می کند. حشره ای که به دام بیافتد، با تقلا برای رهایی، موجب ترشح شیره هضم کننده می شود. برگها به آهستگی لوله می شوند و حشره را هضم و جذب می کنند.

 

 بلدرورت :(bladderwort)

بلدرورت                                  

بلدرورت یا گیاه مثانه دار در برکه ها، دریاچه ها و نهرهایی با جریان آب آهسته و در کل در آبهایی با عمق کمتر از ۶۰ سانتیمتر یافته می شود. این گیاه بدون ریشه در نزدیکی سطح آب شناور می شود و شاخه های آن تا ۹۰ سانتیمتر و بلندتر رشد می کند و ساقه های آن پر برگ هستند. این ساقه ها تا ۲۰ سانتیمتر بالای سطح آب رشد می کنند و خوشه هایی از گلهای زرد رنگ که شبیه گل میمون هستند، بر آنها می شکفد. ساقه های زیرآبی منشعب شده و برگهای نخ مانند بسیار از آنها جوانه می زند. این برگها دارای کیسه های کوچک و سبکی هستند که مثانه یا bladder نام دارند. مثانه های جوان شفاف هستند و به تدریج تیره می شوند. هر مثانه در واقع تله ریز و تو خالی است که ورودی آن یک طرفه است.

 اگر یک حشره آبزی کوچک یکی از چهار تار محرک این مثانه را لمس کند، در تله باز میشود و مانند یک جارو برقی، حشره به داخل این کیسه مکیده شده و درب تله در یک چشم برهم زدن حدود یک ۱۵ هزارم ثانیه - بسته می شود.

 ساقه ها که دارای غدد ترشح آنزیم هستند، کار هضم و جذب طعمه را بر عهده دارند. مثانه پس از یک یا دو ساعت آماده شکار طعمه جدید خواهد بود.



تاريخ : چهارشنبه 1386/09/28 | 3:58 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
زمان تعویض گلدان و..........  
بهترین زمان برای تعویض گلدان هنگامی است که ریشه ها از گلدان خارج و یا اینکه خاک گلدان سنگین و فشرده شده باشد.
در هنگام انتخاب گیاهان باید دقت شود که برگها زیاد و روی آنها لکه های رنگی نباشد و نوک آنها نسوخته باشد و گیاه رشدی علفی نکرده باشد. ساقه ها قطور و سفت باشند اما در نظر داشته باشید گیاه را برای چه قسمتی از خانه خود می خرید.
اتاق نشيمن : بگونيا ، ديفن باخيا ، فيلودندرون ، كوردي لين ، دراسنا ، كاكتوس ، پتوس ، اسپاتي فيلوم ، سينگونيوم
اطاق غذا خوري : بنفشه آفريقايي و پاپيتال حمام : نخل مرداب ، آگلونما
آشپزخانه : مارانتا ، پيروميا ، فيتونيا و گياه مخملي (ژينورا)
پلكان : برگ عبايي ، سجافي ، پاپيتال ، آرالياي ژاپني ، سانسوريا.

آبياري

دامنه تفاوت آبیاری در گیاهان مختلف بسیار متفاوت است اما می شود به یک قاعده کلی اکتفا کرد. هنگامی به گیاه آب بدهید که سطح خاک گلدان خشک شده باشد.
آبیاری را همیشه با آب ولرم انجام دهید که در غیر این صورت برای آنها ایجاد استرس می کند.

نور

گياهان بر حسب نياز نوري به چهار گروه تقسيم مي شوند.

الف : گياهان سايه دوست مثل : آگلونماي سبز ، سرخس
ب : گياهان آفتاب دوست مثل : زنبق و پامچال
ج : گياهان سايه آفتاب دوست مثل : سانسوريا
د : گياهان غير حساس مثل فيلودندرون رونده
از علائم كمبود نور مي توان دراز شدن ساقه ها ، زياد شدن فاصله بين دو برگ ، رنگ پريدگي مخصوصا برگهاي جديد بي رنگ ، غنچه هاي كوچك ، گلهاي كم پشت و كم رنگ را نام برد.
در اكثر مواقع وجود لكه هاي سوخته روي برگها از علائم تابش نور زياد و مخصوصا نور وسط روز است.
عبور نور از شيشه و برخورد آن با برگها باعث ايجاد لكه هاي سوخته زنگ مانند روي آنها مي گردد.
 

 
 سوسنLilium longiflorum
Liliaceae : تيره
گلهاي آن بسيار زيبا است و در ٿصل بهار گل مي‌دهد. داراي پياز و تك لپه‌اي است. پيازها را معمولاً در ماههاي آذر و دي در گلخانه‌ها مي‌‌كارند .گل آن درشت و به گلهاي مختلٿ زرد، سٿيد، نارنجي و قرمز است.

  بنفشه :Viola
Violaceae: تيره
شامل گونه‌هاي بنفشه معطر
V.odorata‌، بنٿشه ٿرنگي V.altaica وبنفشه سه رنگ V.tricolor بنٿشه V.lutea است.
انواع وحشي آن نيز درايران موجود است. گياهي يكساله و مقاوم به سرما است. در نيمه دوم مرداد ماه بذر آن در هواي آزاد و در بستري از يك خاك سبك كشت مي ‌شود در مهر و آبان به محل اصلي برده مي‌شود و تا اواسط بهار سال آينده داراي گل مي‌باشد و مقاوم است. عمليات به نژادي و دو رك گيري در مورد اين گياه در دنيا بسيار انجام گرٿته و بهترين نوع آن نسل اول (
F1) است. بديهي است نسلهاي بعدي كيٿيت و موغوبيت پايين‌تري دارند . برگهاي آن ساده و متناوب و داراي گوشوارك مي‌باشند.
گلها نامنظم و منٿرد، 5 گلبرك، 5كاسبرگ و 5 پرچم و يا مادگي سه برچه‌‌اي دارد.حاوي ماده آلكا لوئيدي ويولين (
violine) مي باشد.
 
  ۴

 

گل حنا: Impatien balsamina saminaceae
گياهي گلداني، با گلهاي ظريٿ است كه هرگل آن 5 گلبرگ قرمز حنايي دارد. برگهاي آن ظريٿ و به رنگ سبز روشن است. و اين گياه بوسيله قلمه تكثير مي‌شود.
از زمانهاي قديم درايران كشت مي‌شده و رنگ صورتي آن نيز موجود است. تكثير اين نوع گل از طريق كاشت بذر نيز به آساني صورت مي‌گيرد.

 اختر:
Canna generalis
Cannaceae :تيره
گياهي است دائمي‌، با ريزومهاي ( اندامهاي زير زميني كه بعضي گياهان به جاي ريشه دارند) قومي روي آن جوانه هاي درشتي رشدونمو مي كند. نسبت به سرماي زياد حساس است. در تابستان به گل مي‌نشيند و گلهاي آن به رنگهاي سرخ‌، نارنجي‌، زرد است.


 
  
  قرنفل: Dianthus barbatus
Caryophyllaceae : تيره
گلي بسيار زيبا است كه گلهايش رنگ‌هاي متنوع داشته و در حاشيه‌ها استفاده مي‌شود. در ايران از قديم در باغها كشت مي‌‌شده است. نسبت به سرما مقاوم است. بذر آن در تير و مرداد كشت و نشاها در شهريور و مهر به محل اصلي منتقل مي شود. 


  گل صابوني ( بغدادي)
Soponaria officinalis
Caryophyllaceae: تيره
از اين‌رو به آن صابوني مي‌گويندكه برگهاي آن داراي ماده ساپونيني (
Saponin) است و مانند صابون درآب كٿ مي‌كند، در بسياري از منابع بعنوان يكي ازگلهاي اصلي باغها ذكر شده است.

 ستاره‌اي :
Aster sp
Compositeae : تيره
داراي گونه هاي(
Variety) بسيار زياد است. گلهاي ريز و ستاره اي شكل به رنگ سٿيد، آبي و طلايي دارد. روز كوتاه ( گياهاني كه به كمتر از 12 ساعت نورآقتاب در يك شبانه روز نياز دارند) و داراي انشعابات متعدد مي باشد. تكثير آن غالباً از طريق كاشت بذر در اوايل ارديبهشت انجام مي ‌شود و حدود 5 ماه بعد ازكاشت بذرها به گل مي نشينند. 
 
  جعفري:
Taget erecta
Compositeae :تيره
يكي ازگلهاي قديمي است كه از سالها پيش كشت و پرورش آن درايران معمول بوده است. گل بهاره و تابستانه( نشاهاي آن در ٿضل بهار وتابستان به محل اصلي كاشت منتقل مي‌شوند. گل بهاره به گلي مي‌گويند كه در بهار به گل مي‿نشيند) است. بذر آن به طور معمول در ارديبهشت ماه در خزانه اي آماده شده‌، سپس كشت مي‌شود. نشا ظرٿ دو ماه آماده كاشت در محل اصلي است.

 آهار:Zinnia elegans
Compositeae : تيره
بذر آنرا در ارديبهشت ماه در خزانه مي‌كارند و در تير ماه آنرا نشا كار مي‌كنند. اين گل از گياهاني است كه بذر آن مستقيماً در محل اصلي يعني حاشيه‌هاي گل‌كاري كاشته مي‌شود. رشد آن بسيار زياد است. ارتٿاع آن بيش از گلهاي ديگر است و در حاشيه‌‌هاي گل‌كاري بايد در جاي مناسب كاشته شود .گل آن بسيار زيباست و در باغهاي قديمي بسيار از آن استٿاده مي‌شده است.

 

 

 رعنا زيبا:Gaillardia
Compositea : تيره
يك گل زيباي دائمي است. در اواخر خرداد و تقريباً در تمام طول تابستان گل مي‌دهد. گلهاي آن قرمز، صورتي و زرد است. تكثير آن به آساني از طريق تقسيم بوته در بهار انجام مي‌گيرد.

  داودي:
Chrysanthemum morifolium
Composite: تيره
اين گياه هم بيروني وهم آپارتماني مي‌باشد. به طور مصنوعي در تمام ٿصول در گلخانه‌هاي با تجهيزات كاٿي به گل مي نشيند. يكي از گلهاي بسيار مهم است. در باغ ايراني رايج و متداول بوده است. طرز تكثير داوودي از طريق ريشه داركردن قلمه‌هاي انتهايي شاخه صورت مي گيرد. قلمه‌ها ي ريشه دار را مستقيماً در گلدانهاي مناسب كشت مي‌‌كنند. به طور معمول ٿصل گلدهي آنها پاييز و اوايل زمستان مي‌باشد. 
 



تاريخ : یکشنبه 1386/09/25 | 18:57 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |

 

کاملیا 

 

Camellia japonica

 

موطن:

 

کوهستان های جنگلی مشرق آسیا

 

عادت رشد :

 

بوته ایست پرشاخه با گلهای چرمی جذاب ، بزرگ ، کم پر یا پرپر به رنگهای سفید ، صورتی یا قرمز

 

مورد استفاده :

 

برای گلخانه های سرد و ایوانهای بدون یخبندان مناسب است فقط در صورتی بعنوان گیاه خانگی موفقیت آمیز است که در جای ثابتی نگهداری شده و جای گلدانش تغییر نکند

 

خاک :

 

مخلوط بدون خاک یا لیمون بدون آهک یا تورب و شن ، زهکشی ضروریست

 

کود :

 

دو گرم سولفات آمونیم با تناوب دو گرم کود مخلوط در لیتر هر دو هفته یک مرتبه در بهار

 

آبیاری :

 

مقدار رطوبت در خاک گلدان باید ثابت باشد اما خاک نباید مملو از آب گردد و فقط آب باران یا سبک باید استفاده شود و یا در آبهای معمولی دو گرم سولفات آمونیم بهر لیتر اضافه گردد.

نور :

 

پنجره های شرقی و غربی و بدن نور مستقیم نیمه روز که سبب سوختگی میگردد.

 

حرارت :

 

به موقع زمستان در حرارتهای 18 درجه جوانه های بیشتری تشکیل می شوند . موقیعیکه جوانه ها بزرگ شده و تورم دارند ، حرارت باید تا هشت درجه برای چند هفته تقلیل یابد .

بعدا" موقعیث که گیاه در می نیمم درجه حرارت 15 قرار گیرد گلها ظاهر خواهند شد. در تابستان حرارت معمولی اتاق و در پائیز بازهم باید حرارت تا 8 درجه کاهش یابد .

هوا :

 

هوا مخصوصا" موقعیکه جوانه ها در حال تشکیل هستند باید مرطوب باشد . برای این منظور هر روز باید آبپاشی کرد .

 

تعویض گلدان :

 

موقعیکه گل دادن متوقف شده است . ( اوائل تابستان )

 

تکثیر :

 

قلمه یا پیوند در خزانه های مخصوص به این کار

 

عارضه ها :

 

افتادن جوانه ها به علل حرارت زیاد ، نوسان درجه حرارت ، رطوبت زیادخاک و جانجا کردن گیاه ممکن است صورت گیرد .

  



تاريخ : یکشنبه 1386/09/25 | 17:22 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
سوسن چلچراغ 
 






مى دانيد نام تنها گلى كه در فهرست آثار ملى ايران به ثبت رسيده چيست؟


براى ديدن اين گل بايد به خطه سرسبز شمال كشور در استان گيلان سفر كنيد. جايى كه هر سال عده زيادى از ما به آنجا مى رويم ولى از اين سفر هاى متعدد و متمادى تنها خاطره دريا و نهايتاً پياده روى در جنگل را با خود همراه مى آوريم. گل «سوسن چلچراغ» يكى از ناياب ترين گل هاى جهان است كه به غير از روستاى كوچك داماش در گيلان و منطقه لنگران كشور آذربايجان در هيچ كجاى ديگر جهان يافت نشده است.

گل ملي و باستاني سوسن چلچراغ در دو نقطه از دنيا مي رويد؛ يكي در بخش عمارلو و حوزه آبريز خورگام در جنوب گيلان و ديگري در تالش جمهوري آذربايجان.





در سال 1354 گیاه شناسی به نام لدربوری در حوزه آبریز خورگام ، روستای داماش موفق به شناسایی این گونه نادر شد و پس از آن سوسن چلچراغ کانون توجهات داخلی گردید.

پس از معرفی این گل به دولت ایران در همان زمان از سوی شورای عالی محیط زیست در زمره آثار زیست محیطی ملی کشور به ثبت رسید و طی این سالها رویشگاه سوسن چلچراغ در روستای داماش به مساحت 4 هکتار تحت حفاظت قرار گرفته است.

قامت این گل حدود یک متر است و از آنجا که گلهای آن به طرز خاصی به پایین برگشته اند نام سوسن چلچراغی به خود گرفته است. گل ملی سوسن چلچراغ، تنها گلی است که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است

گل سوسن چلچراغ از تیره لی لیوم بوده و فقط در منطقه رودبار در حوزه آبریز خورگام در دهکده داماش و لنکران جمهوری آذربایجان رشد می کند.زمان رویش این گل در ماه های خرداد و اوایل تیر است که به صورت گلی با قامت بلند به شکل واژگون شکفته می شود. شکوفه های این گل با رنگ سفید به صورت واژگون باز شده و انتهای گلبرگهای آن پوشیده از دانه های برجسته و پرچم های بسیار بلند استسوسن چلچراغ به دلیل این همه زیبایی و ارزش ، از سال 1355 رسماً توسط سازمان حفاظت محیط زیست مورد حفاظت قرار گرفت و در فهرست آثار ملی طبیعی کشور ثبت شده ، از آن زمان تاکنون 27 سال می گذرد.

سوسن چلچراغ هنوز هم به طور کامل توسط سازمان حفاظت محیط زیست گیلان نگهداری می شود و با توجه به نادر بودن این گل ملی و ثبت شده در فهرست میراث طبیعی، سازمان محیط زیست اطراف این زمین را حصار کشی کرده و از آنجا که این منطقه جزء مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست کشور است هرگونه بهره برداری از آن تنها با مجوز رسمی از دفتر وزارت و بازرسی سازمان محیط زیست کشور ممکن خواهد بود.

البتهبسیاری از شهروندان بره سر، مرکز بخش خورگام موفق به پرورش این گل زیبا و کمیاب در باغچه منازل خود شده اند و این فرصت خوبی است تا شهرداری بره سر و بخشداری خورگام و در راس همه آنها اداره کشاورزی بره سر اقدام به گسترش آن در دامنه های زیبای بره سر نمایند.

مردم محلی می گویند سوسن چلچراغ در شب نورافشانی می کند و به همین دلیل چتچراغ نامیده شده است.
پس رودبار را از قلم نيندازيد. بعد از گذشتن از بزرگراه قزوين و گردنه كوهين در لوشان از جاده اصلى خارج شويد و با طى مسافت ۴۰ كيلومتر به جيرنده مى رسيد كه تا داماش ۱۰ كيلومتر فاصله دارد. داماش دهكده كوچك و باصفايى است كه در ميان دشتى سبز و خاموش با زنان و مردانى شاعر پيشه آرميده است. بوى دود و هيزم تصوير شاعرانه غروب هاى داماش را تكميل مى كند.

تاريخ : شنبه 1386/09/24 | 12:53 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
باغ سازی 

شاید یکی از اولین اقدامات بشر در عرصه معماری منظر باغ سازی بوده باشد، مرحله ای که انسان ها اقدام به ایجاد فضای سبز مصنوع می کنند و نهایتاً به باغ ها و پارک های امروزی می انجامد. باغ سازی در کشورهای مختلف سابقه دیرینه ای دارد.







هنر باغ سازی با تقدم و تاخر زمانی در کشورهایی نظیر ژاپن، ایران، انگلیس، فرانسه و ایتالیا وجود داشته است و در هر یک از این کشورها، این هنر به روش ها و شیوه های خاص خود انجام می گرفته است. به عنوان مثال در باغ های ژاپنی دخل و تصرف زیادی در طبیعت نمی شود و همه چیز همان گونه که هست، نهایت کمال و زیبایی را القاء می کند. برای مثال هریک از اشکال و ابعاد سنگ، در باغ ژاپنی معنای نمادین مشخصی دارد. سنگ بزرگ نشان کوه است، سنگ های تیز و سرکش نشان آتش و سنگ های صیقلی نمادی از آب. درباره باغ های معلق بابل هم بسیار شنیده ایم. باغ هایی که حاکم بابل، بخت النصر، برای ملکه خود ساخته بود. باغ هایی در چندین طبقه با تراس های وسیع درختکاری شده که بسیار شگفت انگیزتر نحوه آبیاری این تراس ها در سال 600 ق . م . است.


در اصول باغ سازی اروپا اما، نسبت به باغهای شرقی دخل و تصرف بیشتری انجام می شود. باغ های تراس بندی شده ایتالیایی نمونه بارزی از این تصرفند، به این معنی که باغ در سطوح مختلف ساخته می شود. باغ های هندسی و غیرهندسی انگلیسی که از خطوط منظم یا منحنی وار و درهم پلان آنها پیداست که طراح سعی در اعلام حضور خود داشته است. اینها عمدتاً باغ هایی هستند با درختان هرس شده به اشکال مختلف و مجسمه های سنگی که هر از گاهی سر بر می آورند.







-باغ سازی ایرانی :

برخی از صاحب نظران معتقدند که باغ سازی ایرانی از زمان عیلامی ها ( قرن 3 ق . م. ) آغاز شده است . گروهی نیز بر این عقیده اند که آغاز باغ سازی به زمان هخامنشیان بازمی گردد، چرا که آنان خود مبدعان قنات بوده اند باغ هایشان را نیز با همین سیستم شگرف و پیچیده آبیاری می کردند. آنچه مسلم است هنر باغ سازی ایران پیشینه ای طولانی دارد و اصولاً باغ در نظریک ایرانی مکانی پرارزش قلمداد می شده است.

به عنوان مثال در دوران گذشته چون پارک ها به معنای امروزی وجود نداشتند، باغداران یزدی آخر هفته ها باغ خود را بر روی عموم مردم می گشودند تا آنها هم بتوانند از فضای باغ و زیبایی های آن برخوردار شوند.

در چهارباغ های ایرانی دخل و تصرف در طبیعت درحد ایجاد یک هندسه راست گوشه وجود دارد، اما این مداخله به آرایش و هرس درختان نمی انجامد و گیاهان به همان صورت طبیعی خود زیبا دانسته می شوند. محوربندی یا همان آکس بندی از اصول لاینفک باغ ایرانی است. از محور اصلی به باغ وارد می شویم و این محور که اغلب آب است، انسان را به کعبه ای کوچک می کشاند تا در پناه سایه آن از گرمای سوزان ظهر تابستان بگریزد، آبی بنوشد، دمی بیاساید و جانی تازه کند. این کعبه که همان کوشک باغ است.

اغلب ما تجربه حضور در باغ های ایرانی را داشته ایم. باغ هایی نظیر باغ ارم شیراز، باغ فین کاشان، باغ شاهزاده کرمان، باغ دولت آباد یزد که با آن بادگیر هشت طرفه، در خاطره ما حک شده است.

از باغ های طبس اما نباید غافل شد که در نوع خود بی نظیرند. باغ هایی با تعداد بیشمار درختان نخل بلند که از دیوارهای باغ سربرآورده اند و گویی اراده ای پنهان خواسته که در دل کویر این همه زیبایی ناگهان سبز شود.



-تقلید خوب یا ابداع بد :

با این پیشینه ای که در مورد باغ سازی ایرانی گفته شد، باید ببینیم اکنون در کجا ایستاده ایم و آیا در باغ های شخصی و عمومی و پارک های امروزی مان اثری از آن همه محور بندی و زیبایی و دقت در انتخاب انواع درختان و توجه به مسائل آبیاری و همچنین بازی با نور و سایه وجود دارد یا آنکه ما صرفاً با خطوط منحنی و اصول باغ سازی اروپایی پیمان بسته ایم و بی توجه به شرایط اقلیمی کشورمان، در باغ ها و پارک هایمان درخت کاج آرایش شده می نشانیم و کوشک هایی با گلخانه های شیشه ای و نمای سنگی سفید می سازیم و به جای محور آب که در باغ سازی ایرانی به حوضی در مقابل کوشک ختم می شود، از آبیاری دستی استفاده می کنیم.




این عبارت را بسیار شنیده ایم که می گوید: " تقلید خوب بهتر از ابداع بد است " اگر نمی توانیم طرحی نو بسازیم، حداقل بر شانه های هنرمندان بزرگ ایران بایستیم و اصولی را که آنان به تدریج توسعه داده اند، کامل تر کنیم، شاید احساس آرامش، سکون و صفای باغ ها و پارک هایمان از دست نرود و بار دیگر صدای گوش نواز حرکت آب بر روی سنگ های سینه کبکی کف حوض ها و جوی های باغ های ایرانی، در پارک ها و باغ ها تکرار شود.



تاريخ : شنبه 1386/09/24 | 12:31 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |

گل همیشه بهار 

 اسم  فارسي اين گياه "گل هميشه بهار" ويا"آذرگون" هست

 اسم   انگليسي   اون  "Marigold"    ميباشد

واسم لاتينش"Calendula officinalis"هست

اين گل زيبا بصورت وحشي در بسياري از مراتع و دشتها ميرويد وداراي واريته هاي گوناگوني هست

و در زمره گلهاي باغچه اي و نيز گياهان دارويي دسته بندي ميشه؛گل ها و همچنين سرشاخه گل دار گياه مصرف دارويي دارد

گياهي است با برگ هاي تحتاني قاشقي شکل و برگ هاي فوقاني سرنيزه اي،. گل ها همواره زرد تا نارنجي رنگ بوده و ميوه هاي فندقي آن خميده و قلابي شکل مي باشند.

 گياهي است علفي و يكساله و ساقه هايي به طول 70-40 سانتي متر دارد. برگهاي ساده ، بيضوي دراز اين گياه پوشيده از كرك با كناره هاي موجدار به رنگ سبز مايل به قهوه اي روشن است و روي ساقه منشعب آن، گلهاي درشت و زيبا ظاهر مي شود.

اين گياه خاستگاه مديترانه دارد ولي در ايران در نقاط مختلف کشور به عنوان يک گل زينتي کاشته مي شود

از اثرات دارويي اين گل ميشه به اثر اون روي التهابات پوستي و درمان جوش و پينه وتصفيه كننده خون اشاره كرد.

بصورت صنعتي از اين گياه كرمهاي مختلفي با عنوال" ماري گلد" يا "كالندولا" تهيه ميشه.

گل هاى نارنجى، زرد و يا طلايى رنگ و پرگلبرگ آن از بهار تا پاييز پديدار مى شوند. جنس هميشه بهار در ايران داراى شش  گونه است كه از اين بين هميشه بهار شيرازى انحصارى ايران بوده اما نوع پرورشى آن بومى ايران نبوده و وارداتى است. اين گياه مكان آفتابى و هر نوع خاك به خوبى زهكشى شده را مى پسندد. نسبت به سرما مقاوم است از اين رو نشاهاى آن را مى توان نيمه اول پاييز در باغچه كاشت. براى ازدياد طول دوره گلدهى بايد گل هاى پژمرده مرتباً چيده شوند. تكثير آن از طريق كاشت بذر در اول پاييز و انتقال نشاها به باغچه پس از ۳ تا ۴ برگ شدن آنها امكان پذير است. گياه پس از گذراندن زمستان در بهار گل هاى شاداب و پرپشتى مى دهد. تكثير هميشه بهار از طريق كاشت بذر در بهار يا قلمه در تابستان نيز شدنى است.

 

اميدوارم اطلاعات كاملي داده باشم.در ضمن اگه سوالي در مورد گياهان داشتين در خدمتم.

سبز باشين

 

 


تاريخ : جمعه 1386/09/23 | 12:30 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
 
 
   
   
   
   
   
   
   
 
 
 
 

 

پامچال 

پامچال که با نام گل نوروز هم در ایران شناخته می‌شود .از گیاهان علفی و ماندنی تیره پامچالیان (Primulaceae) است که بیشتر گونه‌های آن توسط بشر با انجام عمل لقاح به وجود آمده‌اند. دمای معمولی اتاق را یعنی دمای متوسط در حد بیست درجه سانتی گراد را دوست دارد. ارتفاع گیاه بین بیست و پنج تا شصت سانتی متر متفاوت است و باید در فواصلی بین سی تا پنجاه سانتی متر کاشته شوند. محل آفتابی و سایه آفتاب را دوست دارد و خاک آن باید غنی و زه‌کشی شده باشد. زمان گل دهی پامچال تقریباً در تمام مدت سال می‌‌باشد. اگر چه تمامی گونه‌های پامچال از طریق تقسیم پاجوش‌ها و انتقال آنها به محل جدید می‌توان تکثیر نمود با این حال گلکاران علاقه دارند آنها را توسط بذر تکثیر نمایند. شاید علت آن به دست آوردن گونه‌های جدیدی از گیاه باشد. به هر حال برای تکثیر گیاه از طریق بذر باید از اواخر فروردین اقدام نمود و پس از بزرگ شدن بوته‌ها، آنها را به صورت نهال در محل مناسب نشا کرد. برای گل دهی آن در فصل زمستان، باید درفصل پائیز بوته‌های آن را با ارتفاعی در حدود بیست و پنج سانتی متر به گلدان منتقل نمود و در گلخانه نگهداری نمود. خاک نرم حاوی خاکبرگ و شن برای آن کفایت می‌کند ولی کود باید دو هفته‌ای یک بار داده شود.

  گونه‌ها

برخی از گونه‌های مهم:



تاريخ : جمعه 1386/09/23 | 12:27 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |

کاکتوس عید پاک 

برگرفته از كتاب : پرورش گلها و گياهان زينتي

 

zigo cactus 

 

كاكتوس

عـــيد پــاك

CACTUS de Paques

 

 كاكتوس عيد پاك CACTUS de Paques ، جنسي از خانواده كاكتوس ها Cactacees ميباشد كه بلندي آن در انواع مختلف به 30 سانتيمتر ميرسد .

ساقه آن صاف ، بند بند و بصورت برگچه هائي كه بدنبال هم امتداد پيدا كرده اند بنظر ميرسد .

اين برگچه ها بطول 4 و عرض 2 سانتيمتر رنگ آنها سبز زيتوني تيره و داراي برجستگي مياني در امتداد بندها بوده ، گلهاي بسيار زيباي استكاني باندازه 5/2 تا 4 سانتيمتر كه در رأس برگچه هاي انتهائي ظاهر ميشوند .

ساقه در امتداد بصورت پنجه اي منشعب شده و با گلهاي دلپذير و متمايل بسمت زمين خود مجموعه اي زيبا را تشكيل ميدهند .

از آنجا كه گلهاي  قرمز اين كاكتوس تقريبأ همزمان با عيد پاك مسيحيان ظاهرميشود به آن كاكتوس عيد پاك CACTUS de Paques ميگويند .

در پايان فصل گل لازم است گياه را با گلدان در نقطه سايه دار باغچه كاشته مرتبأ به آن آب بدهند . تا شروع فصل سرما يعني اواسط پائيز آنرا در اين وضعيت نگه داشته هفته اي يكبار نيز به آن كود مايع داده شود .

در اين هنگام گلدان را از خاك بيرون آورده آنرا به مكان خنكي در داخل منزل منتقل سازند . آب مورد نياز گياه در اين زمان در حد متوسط ميباشد. بايد دقت شود كه حرارت محيط از 5 تا 10 درجه سانتيگراد بيشتر نوسان نكند . اين شرايط را تا زمستان بعد حفظ نمايند .

در زمستان از ميزان آب باز هم بكاهند تا شروع بهار و زمانيكه جوانه ها ظاهر شوند . از اين پس بر مقدار آب افزوده گلدان را به محل گرمتري منتقل كنند . پس از گل دادن ميتوان گياه را به گلدان بزرگتري كه محتوي خاك سبك باشد منتقل كرد .

 

انواع مختلف :

1 ـ كاكتوس عيد پاك قرمز : اصل اين گونه از جنوب كشور برزيل است .

 ساقه هاي نواري صاف و بند بند آن سبز تيره و متمايل به مسي ، بطول 4 و عرض 2 سانتيمتر ميباشند .

گلهاي قرمز درخشان استكاني شكل دارد .

2 ـ كاكتوس عيدپاك صورتي : اصل آن از جنگلهاي برزيل است . گلهاي آن صورتي ميباشد .

3 ـ كاكتوس عيدپاك هيبريد hibrid CACTUS de Paques : با گلهاي گلي رنگ .

كاكتوس

 تكثير :

زياد كردن اين گياه به روش قلمه زدن ساقه هاي آن در خاك صورت ميگيرد .

 البته براي اين منظور بهتر است چند روزي ساقه را به كناري بگذارند تا كمي آب آن گرفته شود.با تشکر از مهندس منوچهر کارگر.



تاريخ : جمعه 1386/09/23 | 11:35 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
 گل ۹۹+۱-صدتومانی  

صدتوماني

 

گل صد توماني

Paeonia

گل صد توماني Paeonia  L. كه در زبان عرب به گل عود الصليب معروف ميباشد .

 يكي از گلهاي ماندني بسيار زيبا است .

اين گل داراي اقسام زيادي ميباشد مانند :

1 ـ گل صدتوماني درختي P. moutan :

ساقه هاي آن چوبي و گلهايش پهن ميباشد . رشد اين گونه كم و زودتر از سه تا چهار سال پس از پيوند كردن گل نمي دهد .

از اين گونه در حدود 20 جور مختلف با گلهاي صورتي ، قرمز ، قرمز مسي ، قرمز گوشتي و سفيد بدست آورده اند كه در باغها كاشته ميشود.

گل صد توماني درختي احتياج به خاك قوي دارد ، گلهايش اواخر ارديبهشت و خرداد ماه باز ميشود .

 

صدتوماني

براي زياد كردن اين گل شاخه هاي آنرا روي پايه صد توماني علفي پيوند اسكنه ميكنند .

پايه پيوند شده را بايد مدتي زير شاسي يا زير حباب شيشه اي محفوظ از تابش مستقيم آفتاب نگهداري كرد .

2 ـ گل صد توماني چيني P. sinensis  :

گونه ماندني و داراي ريشه هاي تكمه اي با بوته انبوه و كرپه بقد و پهناي 70 تا 80 سانتيمتر ميباشد.

روي هر بوته اين گونه سه و بطور نادر چهار گل باز ميشود كه خوشبو است .

گلها در قسم اصلي كم پَر و در جورهائي كه بدست آمده و تعداد آن متجاوز از 220 جور مختلف است پُرپَر با رنگهاي متنوع از قرمز ، صورتي ، گوشتي ، بنفش ميباشد كه در بعضي از جورها گلهاي آن دو رنگ است مانند جورهاي زير :

 

صدتوماني

الف ـ گل صدتوماني تريومف پاريس P. Triomphe de paris :

گلبرگهاي اطراف سفيد و ميان آن زرد ميباشد .

ب ـ گل صد توماني ستانلي P. Stanley :

گلبرگها ميانش صورتي و اطرافش سفيد است .

پ ـ گل صدتوماني مادام فورتادو Mme Furtado P.:

گلبرگها ميانش قرمز جگري و دورش صورتي تند است .

ت ـ گل صد توماني شاهي P. Imperiale :

گلهاي آن بشكل و اندازه هاي مختلف ميباشد .

در بعضي دوره گل خيلي پهن و در برخي كوتاه و تنك و ميانه گل غالبأ زرد طلائي است .

3 ـ  گل صد توماني اوفيسيناليس P. officinalis :

 اين قسم بزيبائي قسم چيني نيست ولي بيشتر كاشته ميشود .

گياهي بومي و از آنهم جورهاي پُرپَر ، صورتي ، سفيد ، سرخ جگري بدست آورده اند .

4 ـ گل صد توماني برگ كوچك P. tenuifolia :

 قسم ديگري از اين گياه با برگهاي بريده بريده و گلهاي به رنگ سرخ جگري ميباشد .

صدتوماني

در باغهاي گياه شناسي اقسام ديگري از اين گل مانند :

5 ـ گل صد توماني ويتمانيانا P. wittmanniana :

با گلهاي زرد روشن .

6 ـ گل صد توماني پارادوكسا P. paradoxa :

 با برگهاي سبز مايل به كبود و گلهاي قرمز تيره يا قرمز روشن ديده ميشود .

گياه گل صد توماني علفي داراي خاصيت روستائي كامل و بيشتر بوسيله تقسيم پاجوشهاي ريشه در پائيز يا اواخر اسفند آنرا زياد ميكنند .

ولي بايد در نظر داشت كه تقسيم ريشه گل صد توماني زودتر از 3 يا 4 سال يكمرتبه نبايد صورت گيرد والا بوته هائيكه زودتر جابجا شوند هيچوقت گل نخواهند داد .

اين گياه چون انبوه و كرپه است براي كاشتن روي چمن زارها و باغات بسيار مناسب و زيباست .

خاك مناسب براي گل صد توماني زمينهاي رسي شني ميباشد .

 

تكثير :

براي زياد كردن گل صد توماني درختي و علفي همانگونه كه در هر مورد جداگانه توضيح داده شد عمل ميكنند .

الف ـ تكثير گل صدتوماني درختي :

براي زياد كردن اين گل شاخه هاي آنرا روي پايه گل صد توماني علفي پيوند اسكنه ميكنند .

پايه پيوند شده را بايد مدتي زير شاسي يا زير حباب شيشه اي محفوظ از تابش مستقيم آفتاب نگهداري كرد .

ب ـ تكثير گل صد توماني علفي :

گياه گل صد توماني علفي داراي خاصيت روستائي كامل و بيشتر بوسيله تقسيم پاجوشهاي ريشه در پائيز يا اواخر اسفند آنرا زياد ميكنند .

ولي بايد در نظر داشت كه تقسيم ريشه گل صد توماني زودتر از 3 يا 4 سال يكمرتبه نبايد صورت گيرد والا بوته هائيكه زودتر جابجا شوند هيچوقت گل نخواهند داد .



تاريخ : جمعه 1386/09/23 | 8:10 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |

 

 

 

 

بنت قنسول 

 

(پوانزتیا)

 

Poinsettia

 

گل بنت قنسول یا پوانزتیا    poinsettia که در بیان  گل فروشان و باغبانان حرفه ای بنام بنت قنسول معروف و شناخته شده و تصور می رود این نام از حدود عراق یا بیروت و مصر به ایران راه یافته باشد ، گونه ای از گیاهان تیره اُفوربیاسهEuphorbiaceae   می باشد که بوته آن به بلندی 100 تا 120 سانتیمتر میرسد.

اصل این گیاه از کشور مکزیک است .

 این گیاه دارای شیره ای سمی می باشد که بایستی در زمان بریدن ساقه و یا چیدن گل آن دقت شود که دست خراش نداشته باشد و یا اینکه دست آلوده به شیره گیاه را به چشم و دهان نزنند که بسیار خطرناک است و باین منظور بهتر است برای جلوگیری از خروج شیره گیاه محل بریدگی ساقه بریده شده را در آب گرم 40 درجه قرار دهند تا خروج و تراوش شیره گیاه قطع شود .

اخیرا نوع پاکوتاهی دائمی با برگهای پنجه ای شکل و دمبرگهای بلند که قسمتی از برگهای انتهائی هرشاخه تغییر رنگ داده و برنگهای مختلف : قرمز ، عنابی ، صورتی ،یا سفید در میآید که عامه مردم همان برگهای الوان را گل گیاه تصور می کنند .

در حالیکه گل واقعی بنت قنسول را یک دسته گلبرگهای ریز و مجتمع کوچک سبز رنگ متمایل به سفید تشکیل می دهد که در میان همین برگهای ملون محاصره شده و جلب نظر نمی کند .

بنت قنسول ، دارای گلها یا بهتر گفته شود ، طوقه های بزرگی به رنگهای : قرمز ، صورتی و سفید است که گلهای بسیار کوچکی را در بر می گیرند .

گیاه را باید در محل پُر نوری قرار داده و آب کمی به آن داد .

چنانچه بیش از حد در دادن آب امساک شود امکان دارد در بهار برگهای گیاه بریزد .

در صورت بروز چنین وضعی میباید شاخه ها را کوتاه نموده و خاک گلدان را عوض نمایند .

پس از یکماه استراحت رشد آن مجددا آغاز می گردد که در این صورت باید گلدان را به محلی نسبتا گرم و مرطوب منتقل نمود .

در فصل پائیز نباید گلدان را بیش از ده ساعت در روز مقابل نور قرار داد .

چه در اینصورت طوقه ها رنگ بخود نخواهند گرفت .

این گیاه برگ ریز یکی از گیاهان معروفی است که برای زینت در عید نوئل استفاده می شود .

براکته ها معمولا قرمز تیره هستند .

ولی رنگهای دیگر مانند صورتی و سفید نیز وجود دارند .

( از زمانهای قدیم افسانه ای درباره این گیاه وجود دارد باین شرح : در زمانهای بسیار قدیم در مکزیک در یک شب زیبای نوئل pepita کوچولو ، بسیار غمگین بود زیرا آرزو داشت که هنگام نیایش در این شب هدیه ای به عیسی مسیح تقدیم کند .

 اما او بسیار فقیر بود و نمی توانست چیزی به عنوان هدیه بخرد و به اتفاق پسرعمویش که کوشش مینمود او را دلداری دهد ، بسوی کلیسا می رفتند .

 pepita به پسر عمویش گفت من مطمئنم که ناچیز ترین هدیه ای که با عشق تقدیم می شود بسیار مقبول و مورد پسند مسیح واقع خواهد شد و بدین منظور یک دسته از علفهای هرز کنار جاده را چید و داخل کلیسا شد و حقارت هدیه خود را فراموش کرد و آن را به آرامی و ظرافت در زیر پای مسیح قرار داد .

اوه ... که معجزه ای به وقوع پیوست . علفهای هرزه به صورت گلهای بسیار زیبا و درخشنده درآمدند و آن را به نام گل شب مقدس Fleur de la saint nuit نامیدند و آن گل بنت قنسول است .)

 

تکثیر :

بنت قنسول را بوسیله قلمه زیاد می کنند . شاخه هایی را که برای قلمه در نظر گرفته اند باید حتما از بوته سالم و قوی گرفته باشند .

برای جلوگیری از خروج شیره گیاه که منجر به مرگ شاخه خواهد شد باید فورا انتهای آنها را با شعله کبریت و یا شمع بسوزانند تا عروق گیاه مسدود شود .

بهترین فصل قلمه زدن ماههای تیر و مرداد است .

گلدانهای محتوی شن و خاک برگ را که برای قلمه حاضرکرده اند باید کم عمق و کاملا زهکشی شده و مازاد آب بخوبی از سوراخهای کف آن خارج شود .

در قسمتی از گلخانه که درجه حرارت آن در حدود 24 درجه سانتیگراد است بگذارند و همیشه مد نظر داشته باشند گلدانهای حاوی بوته های بنت قنسول یا قلمه ها نباید خاکشان زائد بر احتیاج آب در خود نگاه دارد . زیرا به آسانی ریشه یا ته ساقه را می پوساند و بوته ها مرده و قلمه ها خشک میشوند .



تاريخ : پنجشنبه 1386/09/22 | 23:55 | نویسنده : مهندس فرشادپیلسته تلفن7452469-0911 |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.