فضاي سبز، نماد و سمبلي از تفكرات فرهنگي و اجتماعي آن جامعه شهري
فضاي سبز، نماد و سمبلي از تفكرات فرهنگي و اجتماعي آن جامعه شهري
بخشي از فضاي باز شهري كه عرصه هاي طبيعي يا اغلب مصنوعي آن، زير پوشش درختان، درختچه ها، بوته ها، گلها، چمن ها، و ساير گياهاني كه تحت نظارت و مديريت واحد فضاي سبز شهرداري، براي بهبود شرايط زيستي و رفاهي شهروندان، حفظ و نگهداري و احداث مي شود، فضاي سبز شهري گويند.
فضاي سبز تنها پاركها را در بر نمي گيرد، بلكه باغ ها، باغچه هاي خصوصي، اماكن فرهنگي (كتابخانه، تئاترو...)، اماكن مذهبي، محلي براي انواع بازيها و ورزش هاي مختلف، محلي براي الهام گرفتن از طبيعت جهت سرودن شعر، نقاشي، عكاسي، نوار سبز حاشيه شهرها، خيابانها و حتي گورستان ها را نيز شامل ميشود.
براي بهبود عملكرد فضاي سبز شهري بايد موارد زير را در نظر داشت:
1- در انتخاب گونه هاي مناسب بايد طوري عمل نمود كه همگام با طبيعت و شرايط محيطي و اقليمي آن منطقه باشد.
2- تدوين برنامه ريزي هاي كلّي و رفع كاستي ها و خطاهاي محاسباتي موجود در برنامه، عامل مهمي در جهت جلوگيري از گسترش سليقه اي، تقليدي يا اتفاقي در احداث اين فضاهاي سبز شهري مي باشد.
3- ايجاد فضاهاي سبز جديد و توسعه آنها بسيار با اهميت است ولي از آن مهمتر حفظ و نگهداري فضاها و گونه هاي گياهي احداث شده قبلي است كه پتانسيل فضاي سبز شهر ما را تشكيل مي دهد و مي تواند از شتاب توسعه و خلق فضاهاي جديد جلوگيري نمايد.
4- همانگونه كه در مورد ساخت كالبدي بخش بي جان شهر برنامه ريزي و تعمق صورت مي گيرد بخش جاندارآن (فضاي سبز) نيز به برنامه ريزي و تفكر متخصّصانه نيازمند است.
5- متاسفانه فضاي سبز شهري در مقايسه با معيارهاي شهرسازي، از اصل توزيع عادلانه تبعيت نكرده و سرانه پاييني دارد. اين در حالي است كه با شناخت پتانسيل موجود در برنامه ريزي فضاي سبز، مي توان به حفظ و نگهداري موجوديّت فضاي سبز در شهرها تاكيد داشت وسپس توسعه آن را مد نظر قرار داد.
6- در طرح هاي توسعه شهري بايد وضعيت فضاي سبز هر شهر در بلند مدت، چشم انداز سرانه فضاي سبز بر حسب جمعيّت، شرايط زيست- محيطي، شرايط اقليمي، صنايع، فرودگاه ها، ويژگي ها و امكانات موجود با توجه به جمعيّت و توسعه فيزيكي شهر روشن شود.لذا هدف اصلي، تلفيق عملكردهاي كالبدي، زيست محيطي و اجتماعي فضاي سبز است كه مي تواند بهترين بازده را داشته باشد و در پيوند با نيازهاي جامعه شهري قرار گيرد.
7- توجه به مشاركت مردم در امر گسترش فضاي سبز و نظرخواهي در انتخاب گونه هاي گياهي مورد علاقه شان و كمك ايشان در جهت حفظ و نگهداري از آنها بسيار حائز اهميّت مي باشد.